DOSSIERS
Bron: Milieudefensie Magazine, november 2003
Auteur: Annet de Kruijf en Marcel Ham
Website: www.milieudefensie.nl

Interview met Marianne Thieme, voorvrouw van de Partij voor de Dieren: "De criminalisering beu!"

Vertegenwoordigers van de boerenlobby in de Tweede Kamer willen dierenactivisten monddood maken met anti-terrorismewetgeving. Dat schreef Marianne Thieme, voorvrouw van de Partij voor de Dieren, onlangs in de Volkskrant. Zelf is Thieme, die de afgelopen verkiezingen net geen kamerzetel wist te veroveren, niet van plan zich te laten intimideren. Het is weer tijd voor harde, maar wel legale, acties, vindt ze.

Net als de Dierenbescherming en het Dierenbevrijdingsfront ziet Marianne Thieme – in het dagelijkse leven werkzaam voor Bont voor Dieren – de dierenrechtenbeweging als emancipatiebeweging: na de bevrijding van de slaven, de arbeiders en de vrouwen is het nu tijd voor de bevrijding van de dieren. Maar anders dan de dierenbevrijders ziet zij niets in het gelijkheidsbeginsel; de veronderstelling dat dieren gelijk zouden zijn aan mensen.

Thieme: “Wij gaan bij de Partij voor de Dieren liever uit van de intrinsieke waarde van dieren. Wij vinden wel dat dieren recht hebben op hun eigen plaats in de wereld die ze van nature zouden moeten hebben. De verantwoordelijkheid voor de omgang met levende wezens blijft bij de individuele burger liggen.”


Betekent dat dat biologische veehouderij er volgens jullie mag zijn?
“Ja, want het blijft een individuele verantwoordelijkheid om te kiezen voor het al dan niet doden van dieren. Het is geen doel van de Partij voor de Dieren om iedereen verplicht vegetariër te laten worden. Ik kan me wel voorstellen dat de samenleving op een gegeven moment zo’n ethisch reveil doormaakt, dat men er voor kiest om ook in het kader van het milieu en gelijke voedselverdeling alleen plantaardig voedsel te eten.”

Maar is er vooruitgang?
“Nee, er is zelfs achteruitgang. Dierenwelzijn en milieu zijn het slachtoffer geworden van de markteconomie en het poldermodel. Belangenorganisaties, ook Milieudefensie, zijn teveel meegegaan in het overlegmodel. Een belangengroepering moet radicale veranderingen voor ogen hebben en niet uitgaan van een compromis zoals de Dierenbescherming dat bijvoorbeeld doet met haar eis om langeafstandstransporten voor levende dieren op maximaal acht uur te zetten. Wij vinden dat je helemaal op moet houden met dat gesleep met dieren en dat je voor een regionale landbouw moet kiezen. Die acht uur van de Dierenbescherming is een duidelijk compromis, ontstaan na veel gesprekken met landbouworganisatie LTO en de overheid. Daardoor lijkt de Dierenbescherming bijna een dependance van het ministerie van Landbouw. Het lijkt me beter als we gewoon weer met z’n allen actie gaan voeren.”

De vraag is dan: hoever kun je gaan met die acties. Jij zegt in jouw artikel in de Volkskrant dat je elke vorm van geweld en illegaliteit afwijst als contraproductief en onwettig. Is dat de enige reden waarom je het afkeurt, of vind je het ook immoreel?
“Ja, ik had net zo goed kunnen schrijven dat ik het afkeur, ik gebruik daar steeds verschillende woorden voor. Maar ik wil voorkomen dat men het terreur of terrorisme gaat noemen. Je kunt nertsen bevrijden niet vergelijken met in het WTC-gebouw vliegen. Het is niet gericht tegen de staat en het ontwricht ook niet de samenleving. Brandstichting en intimidatie zijn gewoon crimineel; dat moet en kun je gewoon zonder terrorisme-wetgeving aanpakken. Tot nu toe is dat nog onvoldoende gebeurd, de politie geeft ook toe dat daar de prioriteit niet lag.”

Heb jij als Partij voor de Dieren dan wel begrip voor nertsenbevrijding?
“Nee. Ik heb begrip voor de frustratie van die – overigens kleine groep – mensen, die vinden dat er te weinig gebeurt. Nertsen kunnen ook wel redelijk overleven in Nederland, maar ik denk dat ze niet in de natuur in Nederland thuishoren. En ik denk toch dat je misschien mensen tegen je in het harnas jaagt die in eerste instantie voor een nertsenfokverbod waren.”

Een van de Kamerleden die jij in jouw artikel in de Volkskrant cliëntelisme verwijt, varkensboerin Annie Schreijer-Pierik, zegt inderdaad dat de illegale acties haar alleen maar helpen om mensen voor haar standpunten te winnen. Zij zegt overigens ook dat jij geen zicht hebt op wat er in de intensieve veehouderij allemaal aan maatregelen is genomen.
“Naar mijn idee heeft zij oogkleppen op. Haar perspectief is vertekend omdat zij van dood en verderf haar broodwinning heeft gemaakt. Ik denk juist dat zij niet voor niets probeert de dierenrechtenactivisten monddood te maken door hen in de criminele hoek te plaatsen. Ze voelt dat belachelijk maken geen zin meer heeft, dat mensen de bio-industrie gewoon niet meer willen. Ze wil hiermee iedereen die voor dierenrechten opkomt verdacht maken, ook de Dierenbescherming. Deze kamerleden – behalve Schreijer-Pierik gaat het om Oplaat (VVD) en Wien van de Brink (LPF) – willen uiteindelijk toch duidelijk naar een politiestaat met heel veel opsporingsbevoegdheden voor de politie. Je kan nu al bijna geen vreedzame demonstratie meer organiseren zonder dat de AIVD en de grootste groep mensen in de samenleving denkt dat je misschien een bom onder je jas hebt. Dierenbeschermers worden welbewust gecriminaliseerd, waarbij gebruik gemaakt wordt van buitengewoon lage onderbuikgevoelens, Ik vind het wel jammer ja, dat de milieubeweging hier zo stil over is. Dit is een rechtstreekse aanval op die miljoenen mensen die lid zijn van deze organisaties.”

Nou zijn ze bij Milieudefensie voorzichtig aan het nadenken over acties richting de bio-industrie. In hoeverre vind jij dat daarbij de confrontatie moet worden gezocht met de landbouwsector?
“Ik zit te weinig in de milieubeweging om jullie van advies te voorzien. Maar goed, je moet laten zien dat het niet gaat om het afschaffen van de boer, maar om het afschaffen van het systeem waar we allemaal slachtoffer van zijn geworden, boeren incluis. Je moet de confrontatie met individuele boeren vermijden omdat een boerenbedrijf verweven is met iemands persoonlijke leven. Al is het wel zo dat de bio-industrie tegenwoordig steeds meer bestaat uit enorme coöperaties. Daar zou je wel wat tegen kunnen doen.

Verder lijkt het me geen enkel probleem om bio-industriële producten te boycotten. Denk ook aan acties met glamour, met hulp van bekende Nederlanders. Zo had Bont voor Dieren een geslaagde bed-inn in het Hilton Hotel met Jort Kelder en Georgina Verbaan. Jort Kelder noemt zichzelf groen rechts, door zo iemand in te schakelen kom je een beetje van het onterechte imago af dat milieu of dierenwelzijn voorbehouden zou zijn aan linkse mensen.”


  Reageer op dit artikel naar boven
  Reacties op dit artikel naar boven
    Gepost: 6 februari 2004
    Door: Gerard, ondernemer
    Reactie: Thieme is een superwoman. Drie hoeraatjes!

naar boven

© Copyright Politiek-actie.net