|
DOSSIERS |
||||||||
|
||||||||
|
Maatschappelijke contracten voor gebiedsgericht beleid Het rijk sluit nu al (uitvoerings)contracten met provincies waarin precies wordt geregeld welke doelen tegen welke prijs moeten worden behaald. Een goede ontwikkeling die noopt tot een efficiënte besteding van overheidsgeld. Er worden echter nog geen maatschappelijke contracten tussen de overheid en gebiedspartijen gesloten. Dit is nodig om gebiedspartijen een werkelijk autonome rol te geven in het reconstructieproces. Ook is het belangrijk dat boeren en burgers zo actief kunnen bijdragen en blijven meedenken over de reconstructie van hun platteland. Planvorming en wettelijke procedures zijn dan niet voldoende. Niet alleen de overheid roept nu op tot maatschappelijke contracten, maar ook het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties. Beide partijen willen zo meer daadkracht en prestaties bewerkstelligen. Maatschappelijke contracten op dit schaalniveau noemen we gebiedscontracten. Invulling gebiedscontracten Als interactief beleid ook echt democratisch beleid wil worden, zal er nog goed nagedacht moeten worden over de invulling van deze gebiedscontracten. In het gebiedsgericht beleid van nu is bijvoorbeeld nog niet duidelijk wie de belangen van boeren en burgers behartigd in de twaalf jaar nadát een gebiedsplan is vastgesteld. Ook is de burger nog te vaak toeschouwer in plaats van deelnemer aan en uitvoerder van interactief beleid. Gebiedsdoelen en prioriteiten dienen in nauw overleg met de bewoners van het platteland te worden ontwikkeld. Werkelijke vernieuwingen komen vaak juist van het platteland en niet vanuit overheidsgebouwen. Draagvlak gebiedscontracten In opdracht van het Brabantse provinciebestuur heeft het Centrum voor Landbouw en Milieu (CLM), Bureau Streekwijzer en het Instituut voor Agrarisch Recht (IAR) in 2002 een verkenning uitgevoerd naar de bestuurlijk-juridische mogelijkheden van en het draagvak voor de inzet van gebiedscontracten in het Brabantse omgevingsbeleid. In het rapport "Tussen recht en ruil" laten zij zien dat het draagvlak voor gebiedscontracten als "procesolie" het grootst is bij het rijk (VROM en LNV), terwijl de waterschappen en reconstructiepartners het contract meer als aanvulling willen. Zicht op succes- en faalfactoren Knelpunten voor het in gebruik nemen van gebiedscontracten zijn; gebrek aan vertrouwen tussen partijen, onvoldoende mandaat van onderhandelingspartners, slechte communicatie, verschil in tempo en slagvaardigheid en het niet gebonden voelen van partijen aan het naleven van afspraken. Toch is het rapport "Tussen recht en ruil" overwegend positief over gebiedscontracten als middel om een gezamenlijk doel te bereiken. Het rapport biedt in de vorm van een beslisboom zicht op de succes- en faalfactoren. Aan de hand daarvan wordt al gauw duidelijk of een gebiedscontract in een bepaalde situatie meerwaarde heeft en een succes kan worden. |
| Reageer op dit artikel |
|
- Klik hier om uw reactie op deze pagina te plaatsen.
- Of mail uw bijdrage naar de redactie: info@politiek-actie.net
| Reacties op dit artikel |
|
- Er zijn nog geen reacties op dit artikel gepost.
|
© Copyright Politiek-actie.net